Suffering | The Master Teacher of all time!

สวัสดีอีกครั้งในเดือนสิงหาคม 2559 ค่ะ พูดคุยจากผู้เขียน อย่างแรกที่อยากจะบอก คือ ขอต้อนรับผู้ที่เข้ามาใหม่ทั้งที่หลงมาเยือนหรือถูกเชื้อเชิญเข้ามาในบ้านหลังนี้ค่ะ หากผู้ที่ได้เข้ามาประจำ อาจจะเห็นว่าเราลบอะไรหลายอย่างทิ้งไป เช่น บทสัมภาษณ์ผู้คน หรือ Review สถานที่ต่างๆ รวมทั้ง ผลงานต่างๆที่เราได้เคยทำมา โดยเราตั้งใจจะแยกสิ่งที่เป็น Portfolio ออกไปไว้อีกที่หนึ่งแทน เพื่อที่เนื้อหาจะได้เป็นไปในทิศทางเดียวกันค่ะ ส่วนเราจะเพิ่มอะไรเข้ามา หรือทำการเปลี่ยนแปลงอะไรในที่นี้ต่อนั้น ขึ้นอยู่กับวาระที่อำนวยค่ะ สำหรับผู้ที่เข้ามาใหม่ เราจะโพสเนื้อหาเดือนละ 1 ครั้งค่ะ เพราะในแต่ละเดือนมีเหตุการณ์เข้ามาไม่ซ้ำกันและเหตุการณ์แต่ละอย่าง ทำให้เราขบคิด ทบทวนและตกตะกอนได้ต่างกัน..แต่บางครั้งก็ตันบ้าง เขียนไม่ออกบ้างตามประสานัก”อยาก”เขียนค่ะ ขอขอบคุณทุกๆความสนใจในเนื้อหาที่ไม่ใช่ทุกคนจะเข้าถึงใจและใส่ใจกับมัน และขอให้ผู้อ่านได้ “คลาย” กังวลหลังจากการอ่านกันไม่มากก็น้อยนะคะ ———- เรารู้สึกยินดีกับการเขียนและโพสท์ลงไปในเดือนนี้ได้ ดูเหมือนว่า วันเวลาจะยาวเป็นพิเศษสำหรับเรา อาจเพราะได้เจอะเจอผู้คนที่แบ่งปันประสบการณ์ต่างๆให้เราได้ยิน ได้ฟังกันจนเหมือนเราได้ไปท่องเที่ยวกับโลกหลายๆใบ ต่างสีสัน ต่างรูปแบบกัน เราอยากจะสื่อถึงมิตรสหายรวมทั้งเก็บไว้เตือนตัวเราเองเกี่ยวกับความทุกข์ที่เราต้องได้เจอค่ะ ความทุกข์คือที่สุดแห่งครู เมื่อต้นเดือน เราได้ดู ซีรีส์ญี่ปุ่นเกี่ยวกับจิตแพทย์คนหนึ่งที่ทำการรักษาคนไข้โดยพยายามค้นหาสาเหตุต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตของแต่ละคน และมองว่า อาการต่างๆที่เกิดขึ้นสามารถรักษาได้โดยไม่ต้องใช้ยา มีเคสหนึ่งที่เราชอบเป็นพิเศษค่ะ รายละเอียดอาจจะไม่ตรงทั้งหมด มีเพี้ยนไปบ้าง ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้นะคะ คนไข้รายนี้มีอาการชัก เกร็ง และเป็นลมหมดสติ ก่อนที่จะเข้ามาที่โรงพยาบาล ซึ่งเป็นคนไม่พูดคุยกับใคร เหม่อลอย…

One neutral day

สวัสดีเดือนเมษายนที่กำลังจะเข้าสู่เดือนพฤษภาคม 2559 ทางผู้เขียนต้องขออภัยผู้อ่าน ที่ห่างหายไปเกือบสองเดือน อันเนื่องมาจากการจมลงไปกับสิ่งที่สัมผัสในชีวิตประจำวัน และทำให้จิตใจไม่ปลอดโปร่งพอที่จะเขียนสิ่งที่มีประโยชน์ต่อผู้อ่าน นอกจากเดือนที่แล้วที่ผ่านไปอย่างเงียบเฉยแล้ว เดือนนี้กลับเป็นอีกเดือนหนึ่งที่เราไม่สามารถเขียนอะไรลงมาได้ กลายเป็นต้องหยิบข้อความที่ถูกเขียนขึ้นตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ มารีไซเคิลในที่นี้ และเป็นหนึ่งในหลายๆครั้งที่เรากำลังมองถึงการเปลี่ยนแปลงในที่แห่งนี้ โดยที่เราก็หวังว่าเราจะพบคำตอบมันในไม่ช้า…ขอบคุณผู้อ่านที่ได้(หลง/แวะ)เข้ามาค่ะ One Neutral Day ความว่างเปล่า …..เมื่อได้สัมผัสกับความว่างเปล่าทำให้รู้ว่า ไม่สุขไม่ทุกข์มันเป็นยังไง เหนือสุขเหนือทุกข์มันเป็นอย่างไร …..เมื่อได้สัมผัสกับการไม่ให้ค่าในสิ่งต่างๆ ทำให้รู้ว่า ทุกวันนี้ เราถูกล้างสมองเรื่อง “ค่า” โดยเริ่มจากการให้ความหมาย เช่น ถ้าคิดถึงเรื่องความหรูหรา คุณจะคิดถึง……. ถ้าคิดถึงความสงบ คุณจะคิดถึง……… และเมื่อการให้ค่าหมดไป ความหมายแม้จะยังคงเหลืออยู่ตามที่ได้เติบโตมาก็จะเริ่มไร้ความหมายลงไปเรื่อยๆ และจะไม่เป็นทาสกับสิ่งต่างๆที่คนกำหนดขึ้นมาเอง ไม่เป็นทาสอารมณ์ ตัณหา กิเลส ต่างๆ ……เมื่อสัมผัสกับอาการป่วยไข้ ที่ไม่ได้สัมผัสมาเป็นปี…เหมือนได้กลับสู่พื้นดินอีกครั้ง พื้นดินที่บ่งบอกว่า เราเพียงขออยู่อาศัยร่างกายนี้เท่านั้น….และขันธ์นี้ก็เสื่อมสลายไปด้วยตัวมันเอง เราไป control อะไรมันไม่ได้ ……เมื่อสัมผัสกับความถ่อมตนของธรรมชาติ….แม้ธรรมชาติจะยิ่งใหญ่สักเพียงใด แต่ไม่เคยโอ้อวดตนเอง ธรรมชาติรังสรรค์สิ่งต่างๆของมันเอง และไม่ได้สนใจว่าใครจะชอบหรือไม่ชอบ แต่เป็นการรังสรรค์เพื่อปรับสมดุลให้กับธรรมชาติเอง ความยิ่งใหญ่ของมันไม่สามารถวัดได้ และไม่มีมนุษย์ผู้ใดเทียบเท่าได้เช่นกัน …… เมื่อได้สัมผัสกับทรัพย์…เราได้เข้าใจว่าความกังวลที่เกิดจากทรัพย์นั้นเป็นทุกข์ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าสิ่งใด ไม่ว่าจะเป็นอาการหวงแหน หรือ จะเป็นอาการ’อยากได้’ ‘อยากซื้อ’…

Live to learn, Learn to live

How many times have we made mistakes?  No matter how huge the problem was, with or without purposes, the life still goes on. Indeed, the forgiveness and letting go abilities were born  within us. However, we might forget how to use them when the time comes. How many times that life has filled with joy? From your…

Life is a dream…

” We all have different amount of time in life… someone might live more than 36,500 days… but most are not. We are travelling in time and places… Live like the earth’s tourist that we’ll leave one day. Live without fears or worries… as things will then pass.. Live and learn to awake from the dream…

It’s nothing more but less (rest)!

Hi ya’ll, I need to admit that the October’s post is more difficult than I thought, I always get stuck when I have to write a specific topic especially in what I promised the reader. My thought went so complicated when the simplicity should take place. Well, well….. why not start now? According to the…

How to stay balance between work and your health? 

My work & body I’ve recently busy with the work, which I do really enjoy all the process and progress. In each day, I was excited to discover new things to learn, new people to meet, or even new content I need to work on. However, these new stuffs affect my health and body. ♣ Here…

Social Acceptance | Self Acceptance

Hi! August.. The topic in this month is about the “self-acceptance” that I experienced in the form of “relationship” Well, I would like to start with a very simple but important question, • How many persons that you can truly be yourself with?  As the society today seems to ignore this issue. It becomes a norm when seeing people wearing…

Talk less and listen more!

In the previous month, other than starting my new role as “researcher”, I also reunited my  secondary school friends. The word “Socialize” came back to me again this time. • I created the “Group Line” to start the conversation. Oh! how quiet It was! I was nervous as I expected the fun and loud group chat. However, I decided…

Tham-ma-chat | Nature

พลังของธรรมชาติ เป็นพลังที่ไม่สามารถต้านทานหรือควบคุมได้ เป็นพลัง ที่ขับเคลื่อนวิถีชีวิตของแต่ละบุคคล เป็นพลังที่ไร้ซึ่งตัวตน เป็นพลังที่บริสุทธิ์ บางครั้ง เราก็ลืมตัวเพราะมัวแต่ไปควบคุมให้สิ่งต่างๆเป็นไปตามค่านิยมที่ใจอยาก หลายครั้งที่เราหลงใหลไปกับสิ่งที่เราตั้งค่ามันขึ้นมาเอง และอีกนับไม่ถ้วน ที่เราปลุกปั้นความคิดความรู้สึกให้เกินเลยไปจากความเป็นจริง ผลที่ได้เหล่านั้นคือความวกวนที่เราสร้างมันขึ้นมาเอง และเกิดความอยากที่จะหลุดพ้นออกจากมัน ยิ่งทำยิ่งมัด ยิ่งอยากยิ่งเพิ่มความทุกข์… หากสิ่งที่เราคิดว่าไร้ซึ่งคุณค่า กลับเป็นสิ่งที่เรียบง่ายที่สุดที่ช่วยให้เราหลุดพ้นจากวงโคจรทั้งหลาย คือการปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปด้วยตัวของมันเองตามธรรมชาติ สละความกลัว สละการให้ค่า สละความคิดเห็นทิฏฐิมานะทั้งหลาย สละความหลง สละตัวตน สละความอยาก สิ่งเหล่านี้ง่ายต่อความเข้าใจ แต่ไม่ถึงใจ ปล่อยไม่เป็น คลายไม่เป็น ต่อเมื่อวาระเมื่อใดก็เมื่อนั้น เนื่องในวันวิสาขบูชา ๑ มิถุนายน ๒๕๕๘

~ G I V E ~

Hi! all…. April is a month that I’ve finally turned 31! Wishing myself to enjoy my 30s before 40s is reaching me. • Whatsoever, no matter how old I am, I cannot escape the life lesson that often comes visit me for the whole time. And here is another lesson of the month! • Few…

“Itself” not “Myself”

There are a lot of people who are facing insomnia. Here is one of the answers that might solve the situation of trapping inside yourself.