X-pectation | April 2012


||Expectation||

Many times, we are stressed out from our own standard.
Many times, we are limited our creativities and actions by others.
Many times, we expect other to think or act in what we want to see.

But how many times have we looked and aware of ourselves?

 ♣–Many times, we are confused between the word ” Expectation” and “Goals”–♣

The journey from one place to another place no matter how far it takes,
would normally end up with new attitude in my life.
I have promised to write about the topic of expectation last time and intend to finish it this time.

———-

Yet, I have actually done it but could not reach my own standard.
The question raised in my mind; what would be good enough for me to satisfy then!?
It might be the beauty of vocabularies which I could not change myself to be that kind of writer.
Or it should convince readers to agree with my writing and opinion?
No, I don’t think so!

———-

The period that I have not updated in here is the time that I completely stopped my writing skill.
Instead, I put my vision skill on and move my feet to travel more.
I put myself in the place that people would called ” The Real World”
It was actually my excuse to have a break from the work piece that I could not find the joy.
But it turned out in such a different way; I understood myself and being true to myself much more!

———-

I started to review myself in what I was doing and how I wanted to see things turning out
I ultimately realized how much I expected things to be.
I realized it was just my illusion that I created. It was only similar to my goal but not the real one.
Yes, “The 2th” is one among them!
I expected it to be like “others” and looks ” professional” like organization…
My initial thought that seemed to flow was then stuck and so difficult until I could not make anything productive.
Because to be like others has finally killed my skills and how to be myself.
And this is possibly the result of expectation or what people would call ” Disappointment” or “Failure”

———-

The acceptance of myself to be a person who love to share my own experience
rather than acting like professor has unbelievable created confidence.
The pressure and super high standard was reduced to match my abilities.
Difficult task became easy and spontaneously flow.

———-

These few weeks of my fighting against my expectation is literally short but feel extremely long to me.
It is the first time in a year that I could come back  and enjoy with my own writing again.

The topic of ” X-pectation” is ending at the same time with my direct experience ( as it kept nagging me for a month)
Special thank you for the inspiring book that is unexpectedly found ” The Happiness Project” by  “Gretchen Rubin”
This includes the fate that support my learning of another side of life.
Also, I apologize the reader with the time consuming for my writing.

♣–The 2th–♣

————————————————————————————————————————————————-

 

คาดหวัง

 

หลายครั้ง ที่เรา สับสนระหว่าง คำว่า คาดหวัง กับ เป้าหมาย
หลายครั้ง ที่เรา เครียด กับมาตรฐาน หรือสิ่งที่เราตั้งขึ้นในใจเราเอง
หลายครั้ง ที่เรา ถูกคนรอบข้างจำกัดขอบเขตความคิดและพฤติกรรมให้เป็นไปตามสิ่งที่เค้าต้องการ
หลายครั้ง ที่เราคาดหวังให้คนอื่นคิด หรือ เป็น ไปตามที่เราอยากให้เป็น
แต่มีสักกี่ครั้ง ที่เรากลับเข้ามามอง??

♣–ความคิดที่เคลื่อนไปอย่างเป็นอิสระและมีความสุขถูกหยุดลงเพียงคำว่า ความคาดหวัง–♣

การได้เดินทางไปยังดินแดนอื่น ไม่ว่าไกลหรือใกล้ มักจะเกิดความคิดในแง่ของทัศนคติในชีวิตเสมอ..

จากครั้งที่แล้วเราได้ทิ้งหัวข้อเกี่ยวกับ การคาดหวังเอาไว้ และตั้งใจว่าจะกลับเข้ามาเขียนต่อเกี่ยวกับเรื่องนี้..
หลายต่อหลายรอบที่เราเขียนแล้วลบ ซ้ำๆกันจนไม่ได้อะไรที่เป็นชิ้นเป็นอัน เนื่องจากความคิดที่ว่า มันยังดีไม่พอ..
คำถามที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นก็คือ อะไรล่ะที่เหมาะกับคำว่าดีพอ สำหรับข้อความหนึ่งข้อความที่ต้องการจะส่งออกไป
มันอาจจะเป็นคำที่ควรจะสละสลวยซึ่งเราเองคงจะไม่สามารถที่จะดัดแปลงแก้ไขความเป็นตัวตนได้ซะขนาดนั้น
รึมันควรที่จะเป็นข้อความที่โน้มน้าวให้ผู้อ่าน เห็นด้วย กับสิ่งที่เราเขียนออกไป…ซึ่งคิดว่านั่นไม่ใช่คำตอบสำหรับเรา

—————-

ช่วงเวลาที่ไม่ได้กลับเข้ามาเพิ่มเติมอะไรในนี้ คือช่วงเวลาหยุดนิ่งในทักษะการเขียน
แต่ไปเพิ่มให้กับการมองที่มากขึ้น เดินทางมากขึ้นและลองเหยียบเข้าไปในโลกที่คนทั่วไปเรียกว่า “โลกแห่งความเป็นจริง”
ซึ่งเอาจริงๆแล้วแรกๆมันเป็นเพียงคำอ้างที่เราอยากจะเลี่ยงที่จะทำในสิ่งที่เราไม่อยากทำเท่านั้น..
แต่ไปๆมาๆทำให้เราเริ่มเข้าใจ และ ซื่อสัตย์กับตัวเองได้จริงๆ

—————-

เราเริ่มกลับเข้ามามองในสิ่งที่ตัวเองกำลังทำและอยากให้เป็นและเพิ่งรู้สึกตัวเกี่ยวกับการคาดหวังโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ..

จินตนาการที่มีเข้ามาและออกไปมันเป็นเพียง”เสมือน” เป้าหมายแต่มันไม่ใช่เป้าหมายที่แท้จริง
และเดอะทูธ ก็เป็นหนึ่งในนั้น …

—————-
เราคาดหวังจะให้มันออกมาในรูปแบบที่มี ความเป็น “คนอื่น” มากกว่านี้และเกิดมาในรูปแบบองค์กร (คือการรวมการทำงานหลายๆคนตามความถนัด)
ความคิดเริ่มต้นที่ดูเหมือนจะลื่นไหลกลับพบแต่ความยากที่ไม่เคยเกิด ความเกร็งเกิดขึ้น และเราไม่สามารถเขียนอะไรออกมาได้เลย..
เพราะความคาดหวังที่จะทำให้เหมือน “คนอื่น” มันเป็นตัว ฆ่ารูปแบบที่เราถนัดและเป็นตัวเราเองมากที่สุดไปโดยปริยาย..
นี่ละมังที่เรียกว่า ผล ของ”การคาดหวัง” หรือที่คนทั่วไปมองเป็นความล้มเหลวบ้าง ความผิดหวังบ้าง และอาจจะให้ความเห็นในใจว่าไปไม่รอดบ้าง..

—————-

การยอมรับในตัวของตัวเองที่ชอบกับการแบ่งปันประสบการณ์ตรงมากกว่าการเขียนอย่างผู้มีความรู้
ทำให้มันเกิดเป็นความเชื่อมั่นอย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งก็มีผลทำให้ลดความคาดหวังและความกดดันโดยที่เราเองก็รู้สึกแปลกใจ
ความเครียดและมาตรฐานที่สูงลิ่วถูกลดระดับมาให้เหมาะกับความสามารถของเรา…
สิ่งที่ดูเหมือนยากในตอนแรก กลับง่ายและดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ..

—————-

ช่วงเวลาหลายอาทิตย์ ในการที่จะต่อสู้กับการคาดหวังของตัวเองเป็นช่วงเวลาสั้นๆที่เหมือนยาวนานสำหรับเรา
เป็นอีกครั้งในรอบปีที่เราสามารถกลับมาเขียนได้ลื่นไหลมากกว่าเดิม..สนุกมากกว่าเดิม และมีความสบายใจเกิดขึ้น

—————-

หัวข้อ “การคาดหวัง” ของเราได้ปิดฉากลงพร้อมๆกับประสบการณ์ที่ได้รับโดยตรงจากคำนี้หลังจากที่ค้างคาในใจมาเป็นเดือน
ขอขอบคุณ หนังสือ “The Happiness Project” จากนักเขียนขื่อ “Gretchen Rubin”ที่เป็นแรงบันดาลใจ
รวมถึงโชคชะตาที่ทำให้เราได้รับรู้อีกซีกหนึ่งของชีิวิตเป็นอย่างดี และขออภัยกับสิ่งที่ผู้เขียนไม่สามารถทำเวลาในการเขียนได้ดีกว่านี้ค่ะ

♣– เดอะ ทูธ –♣

Share your thoughts with us!

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s